Jag ringer upp. Redan vid första signalen ångrar jag mig, tänker att om du
inte svarar efter två till lägger jag på. Ett tut. Fan. Du svarar.
Du säger att jag ska köpa mycket frukt.
Frukt.
Jag säger att du inte förstår.
Frukt.
Jag säger att du inte förstår.
Jag försöker förklara. Att jag inte sover. Att jag inte kan äta längre. Att
det gör ont i hjärtat varje gång jag andas.
Du säger att du är orolig för mig.
Men att du inte kan göra något.
Men att du inte kan göra något.
Du kan inte göra något.
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar